hayatı paylaşmaya değecek dostlara sahip olmak

Olur ya ...
Kalp durur ...
Akıl unutur ...
Ben dostlarımı ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur ....

MEVLANA

evet her insan gibi benim de bir çok dostum oldu. Fakat bazen zaman bazen şartlar bazen kader... bir şekilde hayat bazılarını aldı benden.

istediğim dostluk herşeyimi paylaşabilmek değildir.
istediğim dostluk gece gündüz beraber olmak da değildir.

hani olur ya bazen cümle kuramazsınız
işte o zamanlar da bile ne demek istediğimi anlamalı..
kendi çıkarları için beni kullanmamalı
ve beraberken konuşmasak bile sıkılmamalıyım...
(mesela mezarı başında saatlerce oturabildiğim insanlar var.. Bunlar her nerede olurlarsa olsunlar hala benim dostlarım...)

şikayetim yok.

dostum tektir.

ya çok sevilirim, ya da bir nedenle gizli düşmanlar edinirim( çoğunlukla ben de onlardan hoşlanmadığım için).
bu kadar şeffaf olmamalı yürek.

yaniii esas arkadaşş... ama arkadaş herzaman ayağımıza gelmiyo bizimde gözlemlememiz gerekir.

Bitanecik hayatımız var onu da mı paylaşacaz?! da denilebilir mesela
Bünye meselesi tabi

Çocuktum
Hep kardan adamlar süslerdi düşlerimi
Büyüdüm
Hep kandan adamlar oydular yüreğimi

Çocuktum
Hep ölümsüz aşkları okurdum masallarda
Büyüdüm
Ne aşklar satıldı o körkütük masalarda

Çocuktum
Şerefti itibardı bütün kapıları açan anahtar
Büyüdüm
Hiçbir güç tanımadım para kadar

Çocuktum
Saçlarından yakalardım ümitleri
Büyüdüm
Ezberledim bütün ihanetleri

Çocuktum
Yaşam bir yağmur gibi düşerdi avuçlarıma
Büyüdüm
Şimdi hep çocukluğum geliyor aklıma

Sakın sen büyüme çocuk